Overslaan en naar de inhoud gaan
“Mama”, zegt hij tegen mij, “Mama, ik denk te veel na over mijn oefeningen op school”. “Ik denk altijd bij een makkelijke oefening. Dit kan niet. Er zit iets dat ik mis. Er zit hier nog een addertje onder het gras dat ik niet gezien heb.” “Ja, zoon”; antwoord ik. “Dat gevoel had ik ook altijd. Dat is een knap vervelend gevoel.”


Niet veel later maakt hij een wiskunde oefening. Ik verbeter deze en zoals het hier wel vaker in dit gezin gebeurt, matcht ons gevoel niet met het antwoord. Bij deze oefening waarbij ze de lengte van een legokraan horen te berekenen, is het niet anders. Er staat een prentje van de legokraan bij. Het is een legokraan waar mijn jongste ook mee gespeeld heeft. De lengte zou op een 1m50 uitkomen, maar zijn gevoel, zijn ervaring met die legokraan, vertelt hem dat dit niet kan en hij maakt van zijn berekening 15 cm. Naar zijn gevoel en schatting klopt dit meer en leunt dit meer aan bij de werkelijkheid. Wij, ouders, hebben datzelfde gevoel. 1m50 lijkt een absurd antwoord te zijn. Dus maakt mijn zoon met zijn getallen een compromis om toch maar zijn gevoel met het wiskundige correcte antwoord te matchen.

Terwijl we dit bespreken, herinner ik me de woorden die mijn oudste zoon net nog uitsprak: “Mijn wiskundeleraar heeft gezegd dat een goede wiskundige, een luie wiskundige is. Dat je je zeker niet mag overdenken.” Gelijk heeft hij. Om goed in wiskunde te zijn, hoor je enkel aan het wiskundige te denken.

Op school zal het antwoord van mijn jongste zoon absoluut een nul zijn, maar wij kunnen zijn redenering flink begrijpen. Door ons begrip vermindert de teleurstelling van een fout antwoord bij hem. De frustratie naar school toe, stijgt wel. Jammer.

Als ouder vraag ik me vaak het volgende af. Waarom zetten ze zulke misleidende foto’s naast wiskunde oefeningen of andere oefeningen? Wat doet dit met het vertrouwen dat kinderen op hun zintuigelijke ervaringen hebben? Wat doet dit met hun zelfvertrouwen?

“Mama,", zegt hij, "ik wil meer met mijn handen werken.” en ik begrijp het. Ik begrijp waarom hij dat zegt. Hij wil gewoon de waarheid weten. Hij wil gewoon zien, ruiken, proeven, horen , voelen, kortom ervaren dat wat hij leert ook klopt met de werkelijkheid. Daarbij wat je met je handen maakt, maak je met je hart. Mijn wijs mannetje.


Foto door Jean van der Meulen via Pexels