Overslaan en naar de inhoud gaan
Woorden zijn net toverspreuken

Woorden kunnen je kwetsen, je neutraal laten en je opliften. Ze kunnen je de hemel inprijzen zodat je bijna gaat zweven of de kelder in duwen of ze doen je helemaal niets en laten je bij wijze van spreken koud.

Heel vaak spreken we graag woorden uit. We praten met elkaar en vullen de ruimte graag met ze, maar wat als we dat niet willen. Als we nu eens heel stil in onszelf bij anderen willen zijn die ook in stilte aan het genieten zijn en zo elkaar ontmoeten. Wat als we de ruimte nu eens vullen met ons innerlijke wezen i.p.v. met woorden. Er wordt zoveel gezegd dat ik er soms hoofdpijn van krijg. Er is zoveel geruis, geroezemoes rondom ons dat ons hoofd soms op ontploffen staat en wat als het stil is. Stil in jezelf en buiten jezelf. Welk een weldaad zou dat zijn voor onze wereld. Stil om te luisteren naar wat jij en de anderen zeggen wil, hoeft niet met woorden te zijn. Het kan ook zonder.

De juiste woorden vinden, diegene die echt van tel zijn, vraagt om stil te kunnen zijn bij jezelf. Dan komen er woorden uit het diepste van jezelf die anderen raken in hun zijn.